‘Kinderen struikelen over de stenen die jij zelf niet opraapt.’
Wanneer ik dit tijdens onze oudercursus uitspreek, wordt het stil. Na afloop benoemen ouders dit als grootste eye opener.
Niet omdat deze ouders hun kinderen niet willen helpen. Integendeel.
De meeste ouders in de cursus doen juist enorm hun best. Ze lezen, zoeken, proberen, denken mee. Ze willen hun kind begrijpen en ondersteunen. Maar toch… lopen sommige dingen steeds weer vast.
Een kind dat overspoeld raakt door emoties.
Dat vastloopt op school.
Dat zich anders voelt dan anderen.
Of dat worstelt met de wereld om zich heen.
En dan komt die zin: Kinderen struikelen over de stenen die jij zelf niet opraapt.
Niet als verwijt. Maar als uitnodiging.
Want kinderen leren de wereld niet alleen door wat wij zeggen.
Ze leren vooral door wat wij voorleven.
Als wij moeite hebben met grenzen stellen, voelen zij dat.
Als wij zelf onzeker zijn, nemen zij dat vaak feilloos waar.
Als wij onze eigen emoties wegdrukken, weten zij soms ook niet goed hoe ze met die van hen om moeten gaan.
En dat is heel menselijk.
Ouderschap brengt ons namelijk vaak precies bij de plekken waar we zelf nog iets te leren hebben.
Niet omdat we het verkeerd doen. Maar omdat kinderen ons uitnodigen om te groeien.
Wanneer je als ouder bereid bent om ook naar jezelf te kijken, verandert er vaak iets.
Je reageert anders.
Je staat steviger.
Je kunt rustiger blijven wanneer je kind overspoeld raakt.
En dat voelen kinderen.
De steen die jij oppakt, hoeft je kind vaak niet meer te dragen.
En misschien is dat wel een van de meest waardevolle dingen die je je kind kunt geven.
Niet perfect ouderschap.
Maar bewust ouderschap.
Oudercursus “Samen sterker voor jouw hoogbegaafde kind’
In de oudercursus besteden we hier o.a. aandacht aan. Niet vanuit schuld of verwijt, maar vanuit nieuwsgierigheid en groei. Je leert je kind beter begrijpen, maar ook jezelf als ouder. Zodat je met meer rust, vertrouwen en verbinding naast je kind kunt staan.
