Tijdens onze vakantie vond ik drie dennenappels na een frisse zomernacht met regen en wind.
Eén stond helemaal open.
Eén half open.
Eén helemaal dicht.
Ik moest denken aan (hoog)begaafde kinderen die elke dag moeten overleven op school.
Hoe onrustiger het om hen heen is, hoe meer storm, hoe harder de wind, hoe meer ze zich terugtrekken.
Ze sluiten zich af om te kunnen overleven.
Maar als je je afsluit, komt er ook niets in.
Geen voeding, geen lucht, geen licht.
Dat is nodig om weer open te gaan en te floreren.
Veel ouders zien thuis het gevolg:
een kind dat na schooltijd ontploft, niks meer kan, alleen maar wil liggen, gamen of huilen.
Niet omdat het “lui” is, maar omdat het simpelweg moet bijkomen van de storm.
Wachten op beter weer.
Op veiligheid, ruimte en adem.
Soms betekent dat (even) thuis blijven van school.
Soms betekent dat heel klein beginnen.
Altijd betekent het: herstel, geduld, erkenning en vertrouwen.
Jouw kind is niet kapot.
Het is een dennenappel die even dicht moet om zichzelf te beschermen.
En die -met de juiste omstandigheden- vanzelf weer open gaat.
Herken je dit bij jouw kind?
Ik help ouders begrijpen wat er onder dit gedrag zit en hoe je je kind kunt ondersteunen in die kwetsbare fase van ‘dicht zitten’.
Zodat je samen weer kunt bouwen aan beter weer en floreren op de lange termijn.
