‘Een kind is geen klier voor zijn plezier.’
– Laura Batstra
Als een kind boos doet, zeurt, ontploft of zich terugtrekt, dan is dat geen onwil.
Geen manipulatie.
Geen “lastig gedrag”.
Gedrag is taal.
En elk kind probeert met dat gedrag iets te zeggen.
Misschien is het overprikkeld.
Of juist onderprikkeld.
Misschien begrijpt het de wereld sneller dan het kan verwoorden.
Of voelt het spanningen die niet van hem of haar zijn.
Wat we vaak zien, is gedrag.
Wat daaronder zit, blijft onzichtbaar, tot je leert kijken.
Daar raakt het ook jou als ouder.
Want het gedrag van je kind staat nooit los van jullie dynamiek.
Van wat jij voelt.
Van wat jij draagt.
Van wat er in jullie systeem gebeurt.
In mijn begeleiding kijk ik samen met ouders naar dat geheel:
niet alleen naar het kind, niet alleen naar jou,
maar naar wat er tussen jullie gebeurt.
Zodat gedrag weer betekenis krijgt.
Zodat je kind zich begrepen voelt.
En jij niet langer hoeft te reageren, maar kunt afstemmen.
Een kind is geen klier voor zijn plezier.
Het is een kind dat iets nodig heeft.
En je hoeft dat niet alleen te ontrafelen.
